یلیچ رامیرز سانچز ونزوئلایی، معروف به کارلوس شغال، با اینکه از ۱۷ سال پیش در زندان بوده، اما روز ۱۷ نوامبر در دادگاه حاضر شد تا در برابر اتهام وارده مبنی بر دست داشتن در یک سری حملات تروریستی در اوایل دهه ۸۰ میلادی در فرانسه از خود دفاع کند.
در آوریل ۱۹۸۲، انفجار خودرویی بمب گذاری شده در برابر دفتر روزنامه الوطن العربی واقع در خیابان مربوف در پاریس، یک کشته و ۶۳ زخمی برجا گذاشت. یک ماه بعد، انفجار بمبی در یک قطار مسیر پاریس- تولوز به مرگ ۵ نفر و زخمی شدن ۷۷ نفر انجامید.
در دسامبر ۸۳، انفجار بمبی در قطار مارسی-پاریس واقع در ایستگاه راه آهن سن چارلز در مارسی ۵ کشته و ۵۰ زخمی برجا گذاشت.
جنایاتی که کارلوس هرگز به آنها اعتراف نکرد، اما در برابر این ادعا که در آنها دست داشته هم مقاومت نکرده است.
او که تشکیلات انقلابی بین المللی را تاسیس کرد، در بحبوحه دوران جنگ سرد، در سایه حمایتهای آلمان شرقی، سوریه، عراق و یمن مسلح شد.
مهمترین اقدام نظامی کارلوس شغال و تبدیل شدن او به عنوان اهرم اعراب و فلسطینیان و همینطور چپهای افراطی، عملیاتی است که او در سال ۱۹۷۵ در برابر مقر اوپک در وین انجام داد. روز ۲۱ دسامبر، او در راس گروهی از کماندوها افراد بسیاری از جمله ۱۱ وزیر نفت را در نسشت اوپک گروگان گرفت. این گروگان گیری به مرگ سه نفر انجامید. پس از چند روز، ۵۰ تن از گروگانها آزاد شدند. کماندوها به همراه وزیران گروگان گرفته شده به الجزایر گریختند. گروگان
ها بعدتر آزاد شدند.
اما این فرانسه بود که کارلوس را مورد توجه قرار داد. پلیس فرانسه در ماه اوت سال ۱۹۹۴ او را در سودان بازداشت کرد. او در سال ۱۹۹۷ به اتهام قتل دو پلیس و خبرچین آنها به حبس ابد محکوم شد.
ایزابل کوتانت پیر، وکیل مدافعش که با او ازدواج کرده ضمن اعتراض به این دادگاه، گفت: «البته این یک محاکمه سیاسی است، آدم ربایی غیرقانونی توسط پلیس سیاسی فرانسه شاهدی بر این مدعاست.»
همین سخنان از سوی پدر کارلوس هم مطرح شد. وکیل ونزوئلایی که از سال ۱۹۷۵ پسرش را ندیده بود در دادگاه سال ۱۹۹۷ بر بیگناهی فرزندش تاکید داشت. او گفت: «پسرم تروریست نیست بلکه یک چریک است، یک انقلابی مبارز که ازجوانی، خود را وقف مبارزه برای مردم فلسطین کرده است.»
سخنانی که فارغ از درستی یا نادرستی آن، شاید به نظر بسیاری در سال ۲۰۱۱ محلی از اعراب نداشته باشد.
Latest Music Albums
